گفتار درمانی 88 دانشگاه علوم پزشکی تهران

مراسم عروسي

از جمله وسائل تحقيق در مورد چگونگي تمدن و فرهنگ و تربيت يك توده و جمعيتي بررسي و مطالعه در افسانه ها، بازيها، آداب و سوم و عقايد، زبان محلي آنان ميباشد.متتبعين و كسانيكه بروشن كردن قسمتهاي تاريك و مبهم زندگاني اجتماعي ساعي هستند غالباً بدين وسائل متشبث و دست بدامان ميشوند زود هم بمقصود ميرسند، چه اينها هر يك بنوبة خود نماينده و معرف حالات باطني يك فرد يا اجتماع است و براي شناختن و شناساندن آنها ميزان و ملاك خوبيست. مردمان دامغان افسانه و يا بازي و يا رسمي كه منحصر بخودشان باشد ندارند چه اين شهر از قديم الايام سر راه بوده و رفت و آمد و ارتباط زياد با مردمان خارج بدانان مجالي نداده است كه بتنهائي عقايد و رسوم مخصوصي برگزيدند، افسانه هاي آنها بيشتر قصه هائيست كه در جاهاي ديگر هم ساري و شايع است و معتقداتشان بيشتر چيزهائيست از ديگران كه بذوقشان خوش آمده و قدري بدان خو گرفته اند. گاهيهم اختلاف سليقه و ذوق،مردمان ده نشين و شهر نشين را در عين مجاورت  و همسايگي پيروي رسوم متفاوت و احياناً متبايني وادار كرده است مثلاً مراسم عروسي مردمان شهر و آباديهاي پيرامون كم و بيش اختلاف دارد و چون درج قسمتي از رسوم مردم دامغان مورد نظر است رسم عروسي در شهر بترتيب زير يادآوري ميشود:

پس از خواستگاري بستگان داماد و جلب موافقت، پدرو مادر عروس شرايط و روز سفيدي آوردن را تعيين ميكنند.

مقصود از سفيدي مقداري شيريني و چاي و پارچة سفيد و لباس و كفش و حنا و صابون و بعضي چيزهاي ديگر است كه نسبت بوضع مالي داماد كيفيت و كميت آن تغيير ميكند.

اين لوازم با تشريفات مخصوص و در ساعت سعدي كه بطور يقين نبايد قمر در عقرب باشد بمنزل عروس برده ميشود.

پيش از ظهر يك يا چندن روز بعد، مجلس عقد مردانه و عصر همان روز بزم زنانه بخرج داماد در منزل عروس ترتيب داده ميشود؛ پس از عقد طبق معمول همه جا داماد مجاز است بدلخواه خود بمنزل عروس برود و گاهگاه مخصوصاً در روزهاي عيد هديه و تحفه اي برايش ببرد.

روز قبل از عروسي،‌اقوام داماد براي بردن عروس بمنزل او ميروند عروس اول با٪د حمام برود؛ در موقع حركت برادر يا يكي از خويشا٦ نزديك عروس چادر بسر او انداخته و از زير سيني آينه و قرآن كه كمي نان هم در آن گذاشته شده سه مرتبه او را رد ميكنند؛ عروس بايد دست روي نان بگذارد و قرآن را ببوسد؛ در تمام طول راه رفتن بحمام و برگشتن بخانه داماد، آئينه ايرا كه روز عقد داماد فرستاده جلوعروس ميبرند و وقتيكه عروس بخانة شوهر پا مينهدبرسم قديم داماد بايد بالاي سر در خانه قرار گيرد تا هميشه برزن خود مسلط و چيره باشد.

معمول چنين است كه درهمين موقع يكي از بستگان داماد چيزي گرانبها مانند ظروفي زرين و سيمين، يا سبك قيمت هر چه باشد پنهاني بنام عقل عروس ميربايد تا در تمام دورة‌زندگي زن بي اختيار مطيع و پيرو شوهر باشد، شب عروسي داماد بحمام رفته با باقيماندة صابوني كه قسمتي از آنرا عروس مصرف كرده تن را شستشو ميدهد و بعد از مراجعت و پايان جشن و رفتن ميهمانان وارد در زندگي زناشوئي ميشود.

تهيه غذاي ظهر اولين روز عروسي بگردن مادر عروس است كه بايد آنرا بسيار خوب و چرب و شيرين و مقوي درست كند.

شب بعد از عروسي، عروس و داماد بديدن پدر و مادر عروس رفته دست آنها را ميبوسند و هديه ايرا كه برايشان آماده شده ميگيرند؛ اقوام نزديك هر دو طرف نيز بنسبت تمكن و دارائي خود تعارف و تحفه اي براي عروس و داماد ميفرستند، دراخرهم اقوام داماد از آنها و اقوام عروس ميهماني و پذيرائي مي كنند و باختم اين مجالس دعوت كه «هاگشا» ناميده مي شود مراسم عروسي پايان مي پذيرد.