موسیقی هایی که دختران و پسران کودک ، نوجوان و جوان را به سوی دوستی های نامشروع و قبل از ازدواج یا پس از آن می خواند و به این کار ناشایست  مخصوصا " برای نوجوانان ترغیب و تشویق میکند ، موسیقی هایی که به عزیز ترین کلمات جهان یعنی ، مادر ، الفاظ بسیار زشت و وقاحت باری را نسبت می دهد ، و موسیقی هایی که کم کم و در این اواخر با الفاظ زشتی همراه می گردد که اگر از ترویج آن جلوگیری نشود ، مایه درد سرهای زیادی برای خانواده ها و مربیان می گردد . چه استفاده های پرباری را می توان از این شعر و موزیک ها داشت ، اما گویی موسیقی فقط وسیله ای شده برای  دعوت به چشم چرانی ، زنای چشم ، دوستی پنهانی ، رابطه نامشروع و درنهایت غم و افسردگی و حالات بسیار بدتر ... دانش آموزان و دانشجویان و سایر اقشار جوان را می بینیم که این روزهای صدای موسیقی " دیش دیش " بی معنی به نام  موسیقی رپ ، موسیقی متال و نیو متال و غیره از گوشی های موبایلشان یا از باندهای داخل ماشین آنها پخش می شود و به قول جدیدی ها دارند لذت می برند و حال می کنند ولی هیچیک از آن آدمهای غیرتی توجهی نمی کنند که  متاسفانه   تمام زنان مورد حمله اینهاست و حتی به  الفاظی مانند خواهر یا مادر آنها هم حمله می کند ، گویی معنی شعرهای این آهنگهای بی اساس را گوش نداده و نمی فهمند.

     اما در خیابانها و کوچه ها و خانه ها چه می گذرد ؟ درس خواندن همراه موزیک ! پایان دادن به غم و دلتنگی با گوش دادن موزیک ! شاد شدن با  موسیقی ! آنهم از نوع رپ که دارای کلمات های بسیار کم اهمیت ( و نام شعر را نباید روی آن گذاشت) ، با ملودی یکنواخت و فقط دارای یک ریتم زمینه معمولا"  دو چهار یا شش هشت ، اینها در حالی است که حتی تحقیقات علمی هیچ  مستندی در رابطه با گوش دادن به موزیکهای رپ  و اتمام دلتنگی یا هیجانی شدن منتشر نکرده که هیچ ؛ بلکه هر روز برای مضرات آن ، هشدار هم می دهند ، انگار دانش آموزان هم در کلاس درس به فکر  " نشخار فکری" یا به اصطلاح در رنج " خارش مغزی " خود هستند و حتی مشاهده شده که با کوبیدن زبان خود بر گوشه دندانها  ، ریتم گیری با دست روی میز تحریر، کوبیدن پا روی زمین ، کج و راست گردن گردن خود ، بالا و پایین بردن همزمان و ریتمیک گردن ، نفس زدن های ریتمیک ، و غیره به فکر خلاصی از خارش های مغزی خود هستند  اما نمی توانند و از این نوع استرس های عجیب و نوپدید در رنجمند و کسی حالشان را درک نمی کند و فکری برایشان نمی کند  و گویی خانواده ها هم  به این کارهای فرزندان خود اعتراضی ندارند و بلکه آنها را برای کلاس گذاشتن و رفع عقده های والدین ، تشویق هم می کنند ! به گفته کارشناسان تنها راه خاراندن اين خارش ذهنی اين است که نغمه مزاحم را بی وقفه در مغز خود تکرار کنيم. اصرار برای شنیدن این نوع آهنگها مشکلات دیگری هم دارد ؛ زدودن چنين آهنگهايی از مغز هيچ تضمينی ندارد، هرچند برخی از مردم ادعا می کنند اگر آهنگ را تا به آخر گوش کنيد گاه مؤثر است و آهنگ را از ذهن خارج می کند. سال ها ، ما از وقیح بودن و شرم آور بودن آهنگ ها و پیام های آن ها در آن سوی مرز ها نگران بودیم و می ترسیدیم تولیدات آن ها به دست فرزندانمان برسد ولی امروز آنقدر تعداد رپ خوان های زیر زمینی در کشورمان زیاد شده و به برکت تکنولوژی و دانلود های اینترنتی و بولوتوس های موبایل و .... چشم و گوش نوجوانان وجوانانمان به سختی در امان می ماند. بسیاری از ویدئو کلیپ های موسیقی رپ گویی یک راست ، از دوزخ می آیند و پیام تحریک کننده وکلمات وقیح و کثیف آن، به همه چیز شباهت دارد ،غیر از هنر در لوای آزادی گفتار و در زیر ماسک آزادی قلم ،میلیون ها بجیب میزنند و جوانان ساده لوح و ساده دل و تاثیر پذیر را بخاک سیاه می نشانند و این جوان را معتاد ،قاتل و.... تحویل جامعه می دهند.پیام خیلی از آهنگ سازان و تنظیم کنندگان رپ مخوف و غیر انسانی است.در این زباله دانی(رپ)همه نوع متاعی یافت می شود.از تحریک به کشتن پلیس و اقلیت ها گرفته تا وقیح ترین توصیف و شرم آور ترین فعالیت های غیر عادی جنسی و توهین به زنان را می توان در این ویدیو های متعفن و ابلیسی یافت و خون گریست.»